soomoo's profile* + * + SooMoo + * + *BlogLists Tools Help

Blog


    January 10

    โควต้า(ต่อ)

         ชายรูปงาม : ส้มโอจะเอาล่ะหรอ
         ส้มโอ      : ค่ะ
         ชายรูปงาม : ทำไมถึงคิดจะเอาล่ะ เราไม่ได้อยากเข้าคณะนี้ไม่ใช่หรอ แล้วไม่อยากเข้าเภสัชแล้วหรอ
         ส้มโอ      : ก้ออยากค่ะ แต่กลัวไม่ติด ไม่กล้าเสี่ยง
         ชายรูปงาม : ถ้าเป็นเรา เราจะลองเสี่ยงเพราะถ้าเราเอา เราต้องทนอยู่กับสิ่งที่เราไม่ได้รักถึง 4 ปี
         ส้มโอ      : แล้วถ้ามันไม่ติดล่ะค่ะ
         ชายรูปงาม : ถ้าไม่ติดก้อรอสอบใหม่ หรือหาเรียนอย่างอื่นไปก่อนแล้วสอบใหม่
                        อย่างน้อยถ้าเราได้เรียนสิ่งที่เราตั้งใจและรักที่จะเรีนยหรือทำงานมันก้อดีและคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป
     
    เป็นไงบ้างกับคำพูดของคนๆนี้ คิดว่าสิ่งที่เขาพูดมันจริงไหม พี่ตอบได้เลยว่ามันจริงทุกอย่างถ้าเราได้ลองมานั่งคิดถึงคำพูดของเขาดู
    เขาทำให้พี่รู้สึกชุกคิดขึ้นมาได้ ในสิ่งที่พี่ไท่เคยคิด พี่เชื่อว่าในสถานการณืช่วงนี้คือช่วงแห่งการสอบเข้า
    มันมีความคิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในหัวของทุกคน คือ คณะอะไรก้อได้ขอแค่ได้ติด มช. หรือมหาลัยตามที่ต้องการก้อพอ
    ไม่มีใครมานั่งคิดว่า ตัวเองจะรักที่จะอยู่กับมันไหม ถึงแม้จะไม่ได้คณะที่ตัวเองต้องการก้อไม่เป็นไร ไม่เอาแล้ว ติดแล้วก้อพอแล้วซิ
    พี่เคยคิดมาหมดแล้ว บางทียังปลอบตัวเองว่าก้อดวงชะตากำหนดมาให้เราได้เรียนไอ้นี่มั้ง ซึ่งจริงๆแล้วเราน่าจะนึกถึงว่า
    ถ้าเราติดไปแล้วล่ะ แล้วเราได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองไม่ไม่ได้รักมันจริงๆแค่เรียนๆไปตามนั้นเพื่ออยู่มหาลัย
    แล้วเราจะรู้ว่าเราไม่สามารถสู้กับมันและคนอื่นๆได้หรอก สุดท้ายเราอาจจะต้องยอมแพ้ไปในที่สุดก้อได้
     
    อย่างพี่น่ะ ณ ตอนนี้การเรียนในคณะที่พี่เรียนเรียนอยู่บอกได้เลยว่าไม่ง่ายเลย มันอาจจะไม่ได้ยากแบบที่ว่าเรีนยไม่ได้
    แต่มันต้องแข่งกับคนอื่นๆ มันคือการแข่งขันอย่างที่ไม่เคยได้ทำอย่างนี้มาก่อน ทุกคนในคณะนี้เก่งมาก
    บางทีพี่ก้อเหนื่อยใจด้วยซ้ำไป แต่พี่ก้อไม่ท้อ พี่สู้เพื่อที่จะไปให้ถึงฝันของตัวเอง ก้อพี่เป็นคนเลือกที่จะเข้ามาหามันนี่
    พี่รักที่จะทำ จะอยู่คณะนี้ ดังนั้นพี่จะท้อไม่ได้ นี่เป็นความรู้สึกนึงที่เป็นแรงผลักดันเพื่อให้พี่มีความพยายาม ตั้งใจเรียน
    และไม่กลัวต่อใครหน้าไหน ถึงเขาจะเก่งกว่าเราแค่ไหนก้อตาม ขอให้เราทำให้เต็มที่ก้อพอ
     
    พี่ก้ออยากฝากให่น้องคิดดูกับเรื่องราวชีวิตช่วงเอนทรานส์กว่าที่พี่จะได้เข้าคณะที่พี่อยากเข้าในมหาลัยที่น้องๆและพี่ก้อหมายมั่นเช่นเดียวกัน
    คิดให้ดีก่อนเลือกคณะด้วยล่ะ มิเช่นนั้นอาจจะต้องเสียใจภายหลังก้อได้
     
    พี่จะรอน้องๆเดิมตามพวกพี่ๆมากันน่ะค่ะ เรารอคุณอยู่
     
    จบล่ะ...
      

    โควต้า 50

    วันดีของน้องและวันที่พี่ไม่เคยลืม
     
    วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีมานั่งอัพสเปช จะว่าว่างก้อไม่ใช่หรอกเพราะหนังสือที่ตั้งใจจะอ่านก้อยังไม่บรรลุเป้าหมายที่วางไว้
    พรุ่งนี้เรียนlab pharcog ก้อยังไม่ได้เตรียมตัว แต่อยากจะมานั่งพักสักแปบ อัพสเปชสักหน่อย
    เข้าเรื่องดีว่า...วันนี้ประกาศผลโควต้าของน้องๆปี50 ดีใจกับน้องที่ติดด้วยน่ะ น้องที่ไม่ติดก้อไม่ต้องเสียใจ
    เรายังไม่หมดโอกาสสักหน่อย ไม่ต้องท้อ พี่เองก้อติดรอบ admission เพราะพี่ยังจำได้ว่าปีที่แล้วก้อประกาศ
    ผลโควต้าวันที่ 10 เหมือนกัน ตอนนั้นเพื่อนๆและพี่เองก้อลุ้นกันมากๆ ช่วงนั้นฝันไปสารพัด
    พี่คิดว่าผลจะออกวันที่10 แต่มันกลับออกเย็นวันที่ 9 ซึ่งพี่ไม่อยากฟังเอามากๆเลย เพราะพี่หวังว่าตัวเองจะต้องติดเภสัช
    อยากติดจริงๆ อยากเข้าคณะนี้มาก แต่เมื่อครูเจี๊ยบมาบอกผลหน้าห้อง มันไม่ได้ทำให้พี่รู้สึกเลยว่า..."เฮ้ย! ฉันสอบติด มช.แล้ว"
    แต่พี่กับรู้สึกว่าฉันไม่อยากติด ฉันไม่ต้องการคณะนี้ ผลออกแต่พี่กับร้องไห้ กลับบ้านไปก้อร้องไห้ แม่พี่เองก้อไม่เข้าใจ
    เพราะแม่พี่ไม่ได้ว่าอะไรสักคำ กลับบอกว่าก้อดีแล้วนี่ ติดแล้ว จนทีแรกพี่ก้อเริ่มทำใจที่จะรับมันได้ บอกครูและเพื่อนว่า
    ไม่สอบใหม่แล้ว เอาอันนี้แหละ มันไม่ได้ทำให้ตัวฉันเองรู้สึกโล่งใจหรอกน่ะที่คิดปลอบใจและฝื้นตัวเองแบบนี้
    จนได้ไปสอบสัมภาษณ์โควต้าที่คณะเศรษฐศาสตร์ ได้พบเจอยรรยากาศต่างๆมันทำให้ตัวเองรู้สึกว่า
    ไม่...ฉันฝื้นตัวเองให้อยู่คณะนี้ไม่ได้แน่ ฉันต้องอยู่กับมันถึง 4ปีเลยน่ะ ฉันนึกถึงคำพูดของคนคนที่เคยถามฉันว่า...
       
     
    โปรด....ติดตามตอนต่อไป....